Varianter Jeanette blogt elke week over haar werk in het corona-thuiszorgteam van Fundis. Deze week haar twaalfde en allerlaatste blog.

Ik wist dat deze dag zou komen en toch vind ik het jammer. Mijn allerlaatste blog. Vanaf eind juni gaat het team weer op in de vaste teams van Vierstroom Zorg Thuis. De teams gaan ook de enkele nieuwe cliënt met corona zelf zorg bieden. Nu er geen werk meer is, kies ik ervoor om mijn werk in de wijk weer op te pakken. Het stilzitten past me niet en ik wil graag weer aan de slag. Het rondrijden in het hele werkgebied maakte mij flexibeler en ik heb dan ook het besluit genomen om ook buiten Zoetermeer te gaan werken. Binnenkort ben ik bijvoorbeeld ook in Gouda en Waddinxveen te vinden. Terugkijkend op de afgelopen tijd kan ik zeggen dat ik een hele leuke tijd heb gehad. Dat klinkt waarschijnlijk heel raar maar deze vakidioot vaart wel op een zekere kick die de uitdaging van het verpleegkundige zijn met zich meebrengt. Ik haal de kracht uit de verdieping en de uitdaging. Ik hou van pionieren en deze tijd bracht deze mogelijkheid. Ik kan de rest van mijn leven met veel trots op deze uitdaging terugkijken, zoals ik in de eerste blog al zei te verwachten.

Het crisisteam Covid-19 heeft het tot een goed einde gebracht en ik leerde een heleboel gedreven verpleegkundigen kennen die toch ook wel een soort van kick hieruit gehaald hebben. Ik heb ook hele sterke cliënten ontmoet, cliënten die ondanks dat het ze tegenzat en soms ook goed tegenzat toch de kracht hadden om door te vechten. Ik heb ook de keerzijde meegemaakt, zowel in mijn werk als in mijn privé-omgeving. Ik heb gelachen en ook gehuild met cliënten. Ik leerde veel over het virus dat Covid-19 heet.

Nog een leuk ontroerend verhaal van afgelopen week is dat er een cliënt uit een revalidatiecentrum naar huis mocht, maar positief testte op corona en heel erg ziek is geweest. Ze mocht wel naar huis en kreeg vanaf dat moment zorg van ons coronateam. Ik mocht mevrouw vertellen dat de uitslag van de test eindelijk negatief was. Ik kwam binnen met alleen een chirurgisch masker in plaats van mijn hele outfit en dat vond ze best raar. Toen ik het goede nieuws bracht schoot mevrouw wat vol en moest een traantje wegpinken. Met mijn telefoon op de speaker belden we haar dochter en bij het vertellen van dit goede nieuws werden beiden emotioneel en voelde ik de ontlading van dit moment. Ik gaf aan dat dit best een feestje waard was en dochter ging gebak halen en zou later in de ochtend langskomen. Toen ik wegging zag mevrouw mij zonder mijn marsmannetjespak aan en vond het heel fijn weer eens iemand te zien die niet zo ‘gek’ gekleed was. Ze vroeg of ik al eerder was geweest, want ze kon het onderscheid niet maken wie wie was. Ik vond dit een heel speciaal moment.

Wat mij opviel in deze tijd was dat instellingen worstelden met het onbekende en toch snel alles op de rit kregen intern. Ook waren er veel collega’s die mij persoonlijk berichten stuurden of ik hulp kon bieden en dit waren niet alleen collega’s van Fundis. Dit vind ik erg bijzonder. Ik werd zelfs aangesproken op straat. Ik dacht aardig wat mensen te kennen binnen Fundis maar ik denk nu dat meer mensen mij kennen. Wie weet komen we elkaar weer tegen en drinken we een kopje koffie. Bedankt collega’s!

Wat me het meest zal bijblijven is het team waarin ik mocht functioneren, zo gedreven en met de neuzen dezelfde kant op en allemaal met hetzelfde doel. Ieder had zijn kwaliteit waardoor er echt een dreamteam heeft gestaan en nog steeds staat. Niks was te veel en we zorgden ook heel goed voor elkaar. Bedankt dreamteam! Mocht het nodig zijn dan is een telefoontje genoeg en sta ik er weer.

VariantZorg, bedankt dat jullie mij de mogelijkheid boden om dit te doen en jullie vertrouwen in mij. O ja en bedankt voor het T-shirt!

En vooral niet vergeten: ‘Stay safe and think twice’.

Nieuw item

Mijn nieuwe item
VariantZorg gebruikt cookies om bepaalde voorkeuren te onthouden en vacatures af te stemmen op je interesses.