BLOG 5: Varianter Jeanette: En het duurt en het duurt... wanneer stopt het?

Varianter Jeanette blogt elke week over haar ervaringen binnen het speciale corona-thuiszorgteam van Fundis.

Weer een week voorbij... De tijd gaat door en zo ook het virus. IC’s en afdelingen werken op volle kracht, er zijn opnames, covid-19-afdelingen blijven bezet en personeel werkt ook op het hoogste standje door. In de wijk zien we naast vaste cliënten ook cliënten van andere zorgorganisaties of mensen die na een ziekenhuisopname weer thuiskomen. De zorg is in ‘normale’ omstandigheden veelal rondom de oudere kwetsbare patiënt geregeld, maar in tijden van corona kom je ook met diverse andere zorgvragers in aanraking. Wat zien we nou eigenlijk? We zien mensen waar alle energie uit is, elke handeling kost energie en die hebben ze niet. We zien ook mensen die positief testen en niet fit maar ook niet echt ziek zijn. Nog steeds is het klinisch redeneren van een verpleegkundige heel erg lastig met dit virus. Je ziet het niet aan de buitenkant, maar de waardes die te meten zijn laten wel wat zien. Het zorgt er ook voor dat je soms aan jezelf gaat twijfelen.
 

In mijn omgeving heb ik nog niet zo heel veel te maken met Covid-19. Ik hoor van een bevriende collega dat haar neef is opgenomen. Soms gaan mijn gedachten naar die neef, ik ben benieuwd hoe het met hem gaat en vraag daar ook naar. Dan komt het bericht, hij heeft het niet gehaald. Ik merk dat ik erg getriggerd word van hoe het coronavirus te werk gaat. Ik kan mijn vinger er nog steeds niet op leggen. Het is een geniepig virus.

Dan komt er een bericht van mijn allerbeste vriendin, een goede vriend van haar heeft een zieke vader. Of ik tips kan geven? Wat nu? Met wat ik weet geef ik door: meet de saturatie, let op de ademhalingsfrequentie, check de temperatuur, neem voldoende vocht in. Hij heeft diabetes, potverdrie een risicofactor. Houd de bloedsuikers in de gaten. Antibiotica gehad? De bloedsuikers gaan nog meer schommelen. Houd een ‘dagboek’ bij. Saturatie onder de 93 procent, bellen met de dokter. Temperatuur te hoog, bellen met de dokter. Als hij gaat vallen, dokter bellen want dit is een teken van uitputting. Na vijf dagen opname in het ziekenhuis moet hij aan het zuurstof. Ik wil weten hoe het gaat, ik wil dat virus snappen! Tot nu toe is er geen lijn in wat er gebeurt. Sommige dingen gebeuren bij iedereen maar de onvoorspelbaarheid maakt het lastig.

Ik krijg een bericht: of ik een interview wil geven. Ja, lijkt me leuk. Vol spanning wacht ik het telefoontje af. Ik kan niet aan de gedachte ontsnappen dat mijn blog hierin ook aandacht kan krijgen, mijn collega’s van het team aandacht krijgen, de collega’s in de wijkteams en zo ook Fundis. Dit is goede ‘reclame’. Want we doen dit met z’n allen: de verschillende bedrijven die samenwerken, teams die nauw samenwerken rondom de cliënt en dit ook binnen zo’n korte tijd geregeld hebben Dit is wat werken in de zorg zo leuk maakt. Het interview geef ik telefonisch. Raar natuurlijk maar het is zo. Het is een leuk en goed gesprek over wat het werken in de zorg en in het Covid-19-team nou zo bijzonder maakt en wat we zien. Ik vertel wat het met ons doet en hoe wij dit ervaren in de wijk. Hoe dit team tot stand is gekomen en hoe dit zo snel is gebeurd. Ik merk dat ik me bewust ben van wat ik doe en zeg. Het lijkt alsof ik een soort voorbeeldfunctie heb waarin ik me moet afvragen of ik wel ‘het juiste’ zeg. Ook mijn blog krijgt een plekje in het interview.

De zorg voor de cliënten gaat met onverminderd enthousiasme voort. Collega’s die het team verlaten om welke reden dan ook, de zorgverleners die er vanaf het begin bij zijn en ook weer nieuwe collega’s. We sparren nog steeds over wat we meemaken en wat we zien. We hebben elkaar nodig om te praten, om elkaars twijfels weg te nemen en de dingen die ons bezighouden te ventileren. De T-shirts zijn verspreid onder het team en daar zijn we toch best trots op, al is het maar een T-shirt. Dit T-shirt staat voor ‘het crisisteam Covid-19’. Deze week ga ik ook voor het eerst weer intramuraal werken. Het is zeker 25 jaar geleden dat ik een dienst draaide in de intramurale setting. Jullie begrijpen dat dat natuurlijk volgende week een plekje krijgt in mijn blog. Spannend!

Tot volgende week.

VariantZorg gebruikt cookies om bepaalde voorkeuren te onthouden en vacatures af te stemmen op je interesses.