Verpleegkundige stapte doelbewust op mountainbike

Categorieën: Nieuws

Corona hield het afgelopen jaar de wereld in zijn greep en de zorg voelde het buigen en kraken. Zorgprofessionals werden ‘toppers’, ‘helden’ en ‘redders in nood’ genoemd die ‘topprestaties’ leverden. Is zorg te vergelijken met topsport, zowel op fysiek als mentaal gebied? We vragen het tijdens deze olympische weken aan onze Varianters. Hoe ervaren ze hun werk in de zorg, hoe is het om te zorgen tijdens een pandemie, is er waardering genoeg en hoe houden ze zich fit?

Naam: Suzanne Mens
Leeftijd: 33 jaar
Woont in: Zoetermeer
Woont: samen
Heeft: een mopshondje van 5 jaar oud, Ivy
Type: sportief, doorzetter 
Hobby’s: mountainbiken, wandelen, fotograferen
In de zorg sinds: 2008
Bij VariantZorg sinds: 2021

Heuvel op, heuvel af, scherpe bochten: Suzanne Mens draait haar hand er niet voor om. Tijdens het mountainbiken kan de verpleegkundige haar hoofd leegmaken en puur met de fiets en de omgeving bezig zijn. De reden waarom ze ooit besloot om op de fiets te stappen is een hele droevige. ‘Mijn passie voor mountainbiken ontstond toen er bij mijn neefje Duchenne spierdystrofie werd geconstateerd’, vertelt Suzanne. ‘Hierbij breken de spieren langzaam af. Het zijn vooral jongens die Duchenne spierdystrofie hebben, wereldwijd één op de vijfduizend. Om geld in te zamelen voor onderzoek schreven we ons met familieleden en vrienden in als mtb-fietsteam bij Duchenne Heroes. Dit is een zevendaagse offroad-fietstocht, waarbij je 70 of 100 kilometer fietst per dag. We begonnen in België en finishten in Nederland.’

Lees verder onder de foto.

Eén miljoen euro

‘Ik deed in totaal drie keer mee vanaf 2013 en ging ook een paar keer mee als vrijwilliger. Het is intensief, je bent er het hele jaar mee bezig’, vertelt de Zoetermeerse. ‘Je moet per fietser 2.500 euro sponsorgeld inzamelen om mee te mogen doen. Met ons team organiseerden we collectes, spinningmarathons en zochten we sponsoren via social media.’ 
Duchenne Heroes is een groot succes, elk jaar is de opbrengst ongeveer een miljoen euro. Suzanne: ‘De laatste jaren is er mede daardoor succesvol onderzoek gedaan. Het doel is het ziektebeeld te vertragen en de zorg te verbeteren. De levensverwachting is gestegen door betere behandeling en beademing. Maar meer steun blijft natuurlijk hard nodig.’

Door corona drukte op mountainbike-tracks

Zelf doet ze niet meer mee aan Duchenne Heroes, maar het team nog wel. ‘Misschien volgend jaar weer. Ik ben zelf afgelopen jaar geopereerd. Hierdoor stond het sporten op een laag pitje. Door Covid-19 is het lastig het sporten weer op te pakken. De sportscholen waren dicht en door corona werd mountainbiken erg populair omdat dit een buitensport is. De tracks zijn daardoor drukker geworden. Ik fiets liever op mijn gemak door de bossen en geniet juist van de rust en van de natuur. Als er dan door de drukte steeds iemand in je wiel zit, word ik onrustig en kan ik niet meer ontspannen. Dan hou ik het voor gezien.’

Lees verder onder de foto.

It’s all in the family!

De ouderenzorg is écht Suzanne’s passie. Ook niet heel gek met een moeder die in de zorg werkte, een broer bij de brandweer en twee zussen die werkzaam zijn in het lab van een ziekenhuis. ‘Toch allemaal hulpverlenende beroepen. Mijn moeder werkte haar laatste jaren voor haar pensioen voor VariantZorg en zo wist ik van de organisatie. Ook een oud-collega bleef VariantZorg maar aanbevelen. Ik heb hiervoor nog een klein uitstapje naar het ziekenhuis gemaakt eerder dit jaar maar kwam er al snel van terug. Ik ben natuurlijk van de verpleging maar ook wel heel erg gericht op welzijn: een praatje met bewoners, samen televisie kijken, ze goed leren kennen. Het is een prachtige doelgroep die de beste zorg moet krijgen. De cliënten vertellen de mooiste verhalen en hebben humor.’

Lees verder onder de foto.

Tranen gelaten

De corona-periode stond voor Suzanne gelijk aan heel veel werken. ‘In dat opzicht was het zorgen vorig jaar echt topsport. We moesten allemaal flink aanpoten. Bij mijn vorige werkgever deed ik naast mijn werk als verpleegkundige ook de planning. Dat was heftig. Planningen rondkrijgen was moeilijk doordat veel personeel uitviel. Ik heb daar wel wat tranen om gelaten. Met mijn collega-planner kon ik er goed over praten. Mentaal was het misschien nog wel heftiger dan fysiek. Als verpleegkundige wil je de beste zorg leveren. Als planner zie je dat dat heel erg lastig is, wanneer er toch al een personeelstekort is en er veel collega’s uitvallen door Covid-19. Als er niemand beschikbaar was, ging ik soms zelf maar extra werken.’ 

‘Ik vind werken in de zorg ook zonder corona wel af en toe pittig. Het kan moeilijk zijn als je bijvoorbeeld een bewoner hebt met dementie en die ook nog eens een delier heeft. Het gedrag kan dan zo wisselend zijn. Als je er niet achter komt wat iemand bedoelt, is dat een flinke uitdaging.’

 

‘Af en toe is de thuiszorg nog spannend’

Suzanne weet goed waarom ze dit jaar voor VariantZorg koos. ‘Naast de eerder genoemde redenen om voor de ouderenzorg te kiezen, wilde ik ook meer controle over mijn werktijden. Ook het dichter bij huis werken en meer de wijken in sprak mij aan. Ik werk diensten in zowel woonzorgcentra als in de thuiszorg.’ Dat laatste is helemaal nieuw voor de verpleegkundige. ‘Af en toe vind ik het nog wel spannend. Pas moest ik voor het eerst naar wijkteams in Bergschenhoek en Bodegraven. Uiteindelijk komt het natuurlijk wel goed – zowel de collega’s van VariantZorg als die van de opdrachtgevers WelThuis en Vierstroom Zorg Thuis zijn superleuk, behulpzaam en harde werkers – maar het onbekende is soms even spannend. Ik ben blij dat ik de tijd heb voor de mensen en ze goed kan verzorgen. Ik ga nu echt met een goed gevoel naar huis.’


 

Tekst & concept: Jolanda van den Berg-Raaphorst

Foto's: Janneke Borgdorff

Reageer

Publicatie datum
26-7-2021 9:43
Deel dit artikel
VariantZorg gebruikt cookies om bepaalde voorkeuren te onthouden en vacatures af te stemmen op je interesses.