'Sport staat altijd op nummer één!'

Categorieën: Nieuws

Corona hield het afgelopen jaar de wereld in zijn greep en de zorg voelde het buigen en kraken. Zorgprofessionals werden ‘toppers’, ‘helden’ en ‘redders in nood’ genoemd die ‘topprestaties’ leverden. Is zorg te vergelijken met topsport, zowel op fysiek als mentaal gebied? We vragen het tijdens deze olympische weken aan onze Varianters. Hoe ervaren ze hun werk in de zorg, hoe is het om te zorgen tijdens een pandemie, is er waardering genoeg en hoe houden ze zich fit?

Naam: Joyce van Veen
Leeftijd: 57
Woont in: Zoetermeer
Is: verzorgende 3AG
En: getrouwd
Heeft: een hond, Bikkel
Waar: ze wedstrijden canicross mee loopt 
Type: sportieve aanpakker
In de zorg sinds: 1991
Bij VariantZorg sinds: 2012

Het is nu niet meer voor te stellen maar toen Joyce van de zorgopleiding kwam was er nauwelijks werk in de sector. ‘Vandaar dat ik bij een drogisterij aan de slag ging. Dat wereldje kende ik goed want mijn ouders hadden ook een drogisterij. Pas na ongeveer negen jaar kwam ik weer in de zorg terecht toen ik reageerde op een vacature uit de krant als gezinsverzorgende. Inmiddels werk ik al ruim dertig jaar in de zorg. Dat past bij me. Ik wilde altijd bezig zijn met mijn handen en iets voor mensen kunnen betekenen.

Lees verder onder de video.

Keuze voor ouderenzorg

Ze vulde haar uren binnen de gezinszorg aan met uren in de ouderenzorg. ‘Bij een reorganisatie moest ik een keuze maken. Ik twijfelde niet lang want inmiddels vond ik juist het werken met ouderen met dementie een uitdaging. Deze cliënten willen meestal zo lang mogelijk thuis blijven wonen en mede dankzij mijn zorg is dat mogelijk. Dat vind ik mooi.’

Lees verder onder de foto.

Knappe man

Joyce maakt genoeg mee in de thuiszorg. ‘Grappig en ontroerende gebeurtenissen wisselen elkaar af. Ik was eens bij een mevrouw met Alzheimer. We waren aan het kletsen en ik zag een foto van haar man staan. ‘Wat heeft u een knappe man’, zei ik. ‘Nee, dat is mijn zoon.’ Dus ik nog een keer benoemen dat dat toch haar man was maar nee, dat was volgens haar echt haar zoon. Dus ik: ‘Wat heeft u dan een knappe zoon.’ Waarop zij verontwaardigd zei: ‘Nou ja, je ziet toch wel dat dit mijn man is? Helemaal prima natuurlijk, ik ga er altijd gewoon in mee.’ 

Surinaamse keuken

Dat heftige verhalen ook iets moois kunnen opleveren, weet de verzorgende maar al te goed. ‘Ik werkte bij een man die gediagnosticeerd was met aids. Hij was van dezelfde leeftijd als ik. Ik heb hem een tijd huishoudelijke hulp geboden. Meneer vond het huishouden niet zo belangrijk, ik hoefde alleen het hoognodige te doen. Ook vond hij vond het eten wat hij kreeg thuisbezorgd niet zo lekker. Daarom spraken we af dat ik drie keer in de week voor hem zou gaan koken. Meneer kwam bij mij in de keuken zitten en leerde mij Surinaams koken. Een bijzondere en vooral lekkere en gezellige ervaring!’

Lees verder onder de foto.

Sporten staat op één!

Joyce werkt al jaren als flexzorgmedewerker. Dit was een bewuste keuze. Sporten staat bij haar op nummer één en is met de paplepel ingegoten. Omdat ze zelf kon aangeven wanneer ze wilde werken, had ze tijd voor haar trainingen en wedstrijden. En haar sportieve passie is een bijzondere. ‘Samen met Bikkel, mijn hond, doe ik aan canicross’, vertelt ze. ‘De wedstrijden zijn kort, 3 tot 6 kilometer. Hiervoor liep ik hele en halve marathons en lange afstanden hardlopen is echt mijn passie. Vandaar dat ik met Bikkel ook lange afstanden ben gaan trainen. Samen hebben we inmiddels twee marathons gelopen. Ik ben het wel eens met de titel ‘Zorg is Topsport’ want zorg kan écht pittig zijn maar in mijn sport heb ik eerlijk gezegd meer afgezien dan tijdens mijn werk.’

Eerste lichting Varianters

Joyce was één van de eerste collega’s bij VariantZorg toen de zorgorganisatie in 2012 werd opgericht. ‘Meestal werk ik in de thuiszorg in Zoetermeer en soms in een woonzorgcentrum. Bij het Ontmoetingscentrum werk ik nu voor twee dagen vast en dat combineer ik met diensten bij VariantZorg. Ik vind het fijn om zelf mijn uren in te plannen. Ik ben eigenlijk heel tevreden maar soms vind ik het jammer dat ik weinig direct contact heb met zorgcollega’s van VariantZorg zelf.’ 

Zorgen tijdens corona

‘Het afgelopen jaar was eigenlijk heel raar. Het zorgen was soms moeilijk, met alle beschermende kleding die ik aan moest. Het was warm en mijn bril besloeg continu. Ook was het vervelend dat er in de eerste periode nog niet voldoende FFP2-maskers beschikbaar waren. Privé heb ik gelukkig weinig te maken gehad met corona. Ik heb niet veel anders gedaan dan ik al deed en nog steeds doe. Ik eet gezond, ben veel buiten samen met Bikkel en neem voldoende rust. Zo hoop ik de marathon die Covid19 heet door te komen.’

Tekst & concept: Jolanda van den Berg-Raaphorst

Foto's: Janneke Borgdorff

Video: Bram Kemper

Reageer

Publicatie datum
29-7-2021 10:00
Deel dit artikel
VariantZorg gebruikt cookies om bepaalde voorkeuren te onthouden en vacatures af te stemmen op je interesses.